Bifosfonati su lekovi koji usporavaju gubitak koštane mase i time smanjuju rizik od preloma kostiju. Ovi lekovi imaju specifičnu i slabu resorpciju i zato je vrlo važno pridržavati se određenih saveta vezanih za njihov način upotrebe.

Hiperlipoproteinemija je metabolička bolest kod koje je povišen nivo lipoproteina u krvi i jedan je od važnih faktora za razvoj ateroskleroze ili pankreatitisa.Reč je o bolestima u kojima je poremećen metabolizam lipoproteina. Hiperlipoproteinemija često je udružena sa dijabetes melitusom tipa 2 i hipertenzijom, i tada se takav skup oboljenja naziva metabolički sindrom.

Da bi lekovi bili efikasni, neophodno ih je uzimati dovoljno dugo, u odgovarajućoj dozi (i pojedinačnoj i dnevnoj). Tada kažemo da je komplijansa dobra. Najčešće korišćen termin u tom smislu danas, komplijansa ili adherencija preuzet je iz engleskog jezika ("compliance / adherence" ) i grubo preveden označava poslušnost, saglasnost tj. vernost u poštovanju preporuka o lečenju koje su lekar i farmaceut dali pacijentu.

Proširene vene ili "varikozni sindrom" ili "sindrom teških nogu" su vrlo često oboljenje, jedno od najčešćih oboljenja savremenog čoveka. Rađamo se sa sklonošću prema proširenim venama, a razvoj i težina bolesti mogu biti podstaknuti određenim faktorima rizika. Od bolesti vena se leči 10-30% ukupne populacije, odnosno venska oboljenja su prisutna kod 50-55% odrasle populacije. Žene češće oboljevaju od muškaraca (hormonski faktori) tako da je odnos svaka druga žena i svaki peti muškarac. Posle 60-e godine učestalost venskih oboljenja po polu se izjednačava. Podaci da 10% ljudi u svetu ima simptome hronične bolesti proširenih vena, a 1% ljudi u svetu posle 60-e godine ima vensku ulceraciju (ranu), govore o ozbiljnom zdravstvenom problemu za čije lečenje u zapadnim zemljama se izdvaja čak 2,5% zdravstvenog budžeta.

Parkinsonova bolest (PB) je progresivan poremećaj centralnog nervnog sistema. Dobila je ime po engleskom lekaru dr. James Parkinsonu koji je prvi opisao bolest 1817.-e, nazivajući je drhtava paraliza. Tek 1960-tih identifikovane su patološke i biohemijske promene u mozgu pacijenata, što je otvorilo put za razvoj terapije PB.